Groei en bloei.
Wat een prachtige zomer hebben we tot nu toe.
Warmte, zon, veel buiten kunnen zijn,
genieten van alles wat groeit en bloeit in de natuur, Gods tuin.
Ondanks droogte, ook in mijn tuin, is het overweldigend
hoeveel bloemen er uitbundig bloeien.
En ook de groente heb ik veelvuldig mogen oogsten en delen.
Vanmorgen tijdens het punten van de stokbonen was ik
‘in gesprek’ met God, ineens zag ik een symboliek.
Mooie groente, qua vorm, kleur, smaak,
maar ook de verschrompelde, kromme, verbleekte vruchten.
Zaadjes die met zorg gezaaid zijn, gevoed met water
en toch is de vrucht zo verschillend bij het oogsten.
Ik denk dat het ook zo met ons is in alle
verscheidenheid van gelovigen.
We verlangen naar het hart van Jezus,
willen leven en uitdragen vanuit Zijn geest,
het zichtbaar maken van de vrucht van de Geest.
Maar ieder wel op zijn of haar unieke manier,
God heeft ons immers allen uniek en naar Zijn beeld geschapen.
Leven met respect en liefde voor de ander,
vanuit de genade van Jezus Christus die een ieder gegeven is die in Hem gelooft,
dat geeft groei en bloei van ‘de mens’.
Het is onze opdracht niet de buitenkant te oordelen,
maar zie door de ogen van Jezus, het hart, naar elkaar om.
Verbinding is essentieel, in be- en aanmoediging, zodat we na deze rust periode
weer met vernieuwde kracht verder kunnen gaan op ons levenspad.
In beweging met God in ons midden, dat bidden we jullie allen toe.
Gods zegen, geliefde vrouw!